Predsjednik Trgovačko-industrijske i zanatske komore u Podgorici, od 1930. do 1941. godine.

Rođen je 1882. godine u Podgorici. Borio se u balkanskim i Prvom svjetskom ratu. Bio je ugledni trgovac, izuzetnih sposobnosti za razvoj poslova širom Crne Gore, koji je organizovao i koordinirao prodaju stoke, kože, duvana i druge robe van granica zemlje. Uspjeh u poslu pratio je Šćepovićev osjećaj za društvenu odgovornost, pa je zabilježeno da je često pomagao siromašnima i ljudima u nevolji, u vrijeme koje je odlikovala nemaština. Predsjednik Opštine Podgorica bio je punih 14 godina, u dva mandata, i u tom periodu grad je dobio električnu centralu, opštinsko kupatilo i opštinski dom. Bio je vijećnik Zetske banovine od 1930. godine.

U vrijeme Šćepovićevog mandata na dužnosti predsjednika, Komora se zalagala za korigovanje ekonomske politike Vlade Kraljevine Jugoslavije prema Crnoj Gori, da bi se unaprijedio kvalitet života na ovim prostorima i ublažila teška ekonomska realnost. Komora je, kao osnovno strateško pitanje, potencirala razvoj saobraćaja, i to u prvom redu izgradnju Jadranske željeznice sa izlaskom na Crnogorsko primorje, a zatim cesta, naročito onih koje će povezivati Crnu Goru sa Srbijom i Bosnom. U tom periodu organizovane su i prve autobuske linije.

Umro je 1944. godine.

“O sopstvenoj sudbini treba u prvom redu sami da razmišljamo i preduzimamo sve opravdane korake, da se u nizu mjera za saniranje opštih prilika jednom obrati posebna pažnja na naše krajeve, zato je i kod nas potrebno grupisati pozitivne snage i na taj način stvoriti moćnog faktora, ako je to uopšte moguće”